Στο «Τατουάζ» η αγάπη και ο έρωτας είναι δύο έννοιες που βρίσκονται σε διαρκή σύγχυση! Οι διαχωριστικές γραμμές που χαράζουν τα όρια ανάμεσά τους ρίχνουν σε επώδυνες δοκιμασίες τις ανθρώπινες σχέσεις. Αυτές οι σχέσεις έρχονται να βάλουν τον Θεοχάρη στο μεγάλο δίλημμα: Αμαλία ή Βέρα; Με ποια θα μείνει άραγε; Ποια γυναίκα θα διαλέξει ο Θεοχάρης για το υπόλοιπο της ζωής του;

Από τη ΜΑΡΙΑ ΜΕΤΑΞΗΤΙΝΟΥ

Διαβάστε παρακάτω…
Οταν οι εξελίξεις στις καταστάσεις είναι απρόβλεπτες, το δίλημμα «αγάπη ή έρωτας;» γεννιέται και διατυπώνεται υπό το καθεστώς ενός εφιάλτη που ανατρέπει τα δεδομένα. Στην περίπτωση της Αμαλίας, όλα τα συναισθήματα είναι μπερδεμένα και οι σχέσεις της με τους γύρω της ξεκινούν σε νέα βάση. Στην ουσία, η Αμαλία ζει μια καινούρια ζωή και ανακαλύπτει εκ νέου τον κόσμο γύρω της. Ζωντανή-νεκρή για οκτώ ολόκληρα χρόνια, η ηρωίδα μοιάζει να συστήνεται από την αρχή με τα πρόσωπα που την περιβάλλουν. Στον Θεοχάρη βρίσκει την ασφάλεια, τη σταθερότητα, τη φροντίδα, με μια λέξη την αγάπη που της χρειάζεται. Κι ο έρωτας; Αυτός θα αργήσει να «ζωντανέψει» πάλι. «Κοιμόταν». Βρισκόταν σε κώμα. Αλλά δεν ξεθύμανε ούτε στιγμή γιατί ήταν δυνατός. 

Διαβάστε παρακάτω…
Η Αννα, άλλωστε, είναι ο καρπός αυτού του αληθινού έρωτα. Αμαλία και Θεοχάρης αποτελούσαν για χρόνια το ιδανικό ζευγάρι. Ηταν ο ένας πλασμένος για τον άλλον. Ο ένας δεν θα άφηνε ποτέ το χέρι του άλλου. Δεν θα τους χώριζε ούτε ο θάνατος. Και το απέδειξαν. Τα χρόνια που βρισκόταν η Αμαλία σε κώμα ήταν ένας μικρός θάνατος. Ομως ο Θεοχάρης δεν την άφησε ούτε λεπτό. Ηταν εκεί. Δίπλα της. Κάθε στιγμή. Η επιστήμη σήκωσε τα χέρια ψηλά. Η περίπτωση να συνέλθει η Αμαλία ήταν ελάχιστη. Μόνο ένα θαύμα θα μπορούσε να ανατρέψει την κατάσταση. Και τα χρόνια περνούσαν. Ο Θεοχάρης δεν έχασε το κουράγιο του. Ζούσε μέρα τη μέρα περιμένοντας αυτό το θαύμα. 

 Διαβάστε παρακάτω…
Και η Βέρα; 
Η Βέρα όπως ξέρουμε είναι αληθινή φίλη της Αμαλίας και όλα αυτά τα χρόνια στάθηκε με αυταπάρνηση και προσήλωση στο πλευρό της. Η σχέση με τον Θεοχάρη και η γέννηση του παιδιού προέκυψε αρκετά χρόνια αργότερα από το ατύχημα της Αμαλίας και όταν πια η κατάστασή της διαγνώστηκε μη αναστρέψιμη. Δύσκολο πράγμα η μοναξιά. Βέρα και Θεοχάρης ήρθαν κοντά, ερωτεύτηκαν, έγιναν ζευγάρι αλλά δεν παντρεύτηκαν. Πολύ απλά γιατί και οι δυο τους γνώριζαν ότι δεν υπήρχε διαζύγιο. Το γάμο του Θεοχάρη με την Αμαλία τον διέλυσε η κακή συγκυρία, η μοίρα που παίζει ανελέητα παιχνίδια. Στη Βέρα ο Θεοχάρης βρήκε μια σύντροφο με κατανόηση, μια σύντροφο που ικανοποιούσε τις ανδρικές βιολογικές του ανάγκες και ταυτοχρόνως τον γέμιζε απολύτως συναισθηματικά. Τον ολοκλήρωνε.

 Διαβάστε παρακάτω…
Η Βέρα έδειξε ανωτερότητα, μεγαλοψυχία και σπάνια γενναιοδωρία. Η στάση της όλα αυτά τα χρόνια ήταν υποδειγματική. Βρισκόταν διαρκώς στο πλευρό της Αμαλίας, τη νοιαζόταν, την πονούσε, υπέφερε ως αληθινή φίλη. Η Βέρα επωμίστηκε ένα μαρτύριο με αυταπάρνηση.





 Η αγάπη και η θυσία της είναι ανιδιοτελής. Η φιλία για εκείνη είναι λέξη ιερή. Γνώριζε ότι ο έρωτας του Θεοχάρη για την Αμαλία δεν έχει τελειώσει και ήξερε ότι αν μια μέρα συνέλθει, εκείνος θα επιστρέψει στη γυναίκα του. Μέσα της φοβόταν ότι θα έρθει αυτή η μέρα και τα συναισθήματά της θα είναι ανάμεικτα. Ολα αυτά τα χρόνια πίστευε ότι η Αμαλία θα έφευγε οριστικά από τη ζωή καθώς η κατάσταση της υγείας της δεν παρουσίαζε βελτίωση. 
Γι’ αυτό το λόγο έκανε παιδί με τον Θεοχάρη και κάθε μέρα που περνούσε οι ελπίδες για την «επιστροφή» της Αμαλίας λιγόστευαν. Ετσι, η Βέρα δεν ένιωθε άσχημα. Εκανε πάντα το χρέος της ως φίλη. 

+1 επιπλέον

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ
ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ
 
Top