Αποτέλεσμα εικόνας για αριστερα


"Κράχτες" στους επενδυτές, να διαλέξουν το αριστερό μοντέλο διαπλοκής και όχι των άλλων... είναι τα "ζοριλίκια" στις επενδύσεις. Τίποτε άλλο.

Εάν εξαιρέσουμε τον σύντροφο Λαφαζάνη του 2015 (που παρίστανε τον υπουργό ανάπτυξης αλλά δεν έβλεπε ούτε την γραμματέα του...) είναι να τρελαίνεσαι όταν σου περιγράφουν ιδιωτικές συνομιλίες αριστερών υπουργών και κυβερνητικών με επενδυτές. Με όλους τους επενδυτές. Ιδίως με αυτούς που δήθεν κυνηγούν...

Οι περισσότεροι, από τους επενδυτές, δεν πιστεύουν πως έχουν μπροστά τους αριστερούς με τη "μουτσούνα" που φοράνε στις τηλεοράσεις και στα ραδιόφωνα "ξεφωνίζοντας" για επενδύσεις και προνομιούχους κλάδους.

Την ίδια βλέπουν και εκπρόσωποι παραγωγικών τάξεων, Οργανώσεων, Επιμελητηρίων και επιχειρηματικών ομάδων, όταν μπαίνουν στο πρωθυπουργικό γραφείο, στην αντιπροεδρία ή στα υπουργικά γραφεία.

Υποκλίσεις, προσκυνήματα, χαμόγελα, υπονοούμενα και υποσχέσεις που δεν μπορεί να φανταστεί ο απλός καθημερινός επιχειρηματίας.

Χτυπιέσαι στα γέλια να ακούς διηγήσεις από το στόμα παραγόντων της οικονομίας, συνομιλητών υπουργών, ανωτάτων στελεχών, και του περίγυρου του Αλέξη Τσίπρα.

Δεν μένει θέμα άλυτο, στις συναντήσεις στα υπουργικά γραφεία. Υπόσχονται τα πάντα. Τροποποιήσεις νομοθεσίας. Νέα νομοθετήματα. Υπουργικές αποφάσεις. Εγκυκλίους ανατροπής βλαβερών... (όπως τις λένε) διατάξεων για την ανάπτυξη και... και...

Το τροπάριο βέβαια αλλάζει όταν κλείνει η πόρτα. Αλλά με πλάγιους τρόπους (τηλεφωνήματα ή συνομιλίες στα πηγαδάκια σε διάφορες εκδηλώσεις) καθησυχάζουν τους επιχειρηματίες ότι τα άλλα... είναι κάτι σαν σκηνοθεσία... έχουν σκοπιμότητα.

Κατά την άποψη (πολλών συνομιλητών με οικονομικούς υπουργούς) πίσω από αυτό το "θέατρο" κρύβεται (κυρίως) η ανικανότητά τους να αντιληφθούν την οικονομική και κοινωνική σημασία της οποιασδήποτε επένδυσης.

Ταυτόχρονα και η αδυναμία να τα βρουν οι Πασοκογενείς πλευρές του ΣΥΡΙΖΑ με εκείνες του ΣΥΡΙΖΑ του 4% για το ποιος έχει τον πρώτο και ποιος τον τελευταίο λόγο, στο κράτος, ώστε να μη χαθεί η διαπλοκή εργατοπατέρων, κρατικών υπαλλήλων και κρατικοδίαιτων με τα κόμματα.


Το σημαντικότερο όμως είναι η ανάγκη να εμφανίζεται η, κάποιας μορφής, κοινή γραμμή, ότι επί ΣΥΡΙΖΑ οι επενδύσεις και οι επενδυτές θα ελέγχονται με τα δικά τους δεδομένα διαπλοκής. Με τον αριστερό κρατικοδίαιτο τρόπο.

Ότι ναι μεν έγινε στροφή στον καπιταλισμό και με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν είναι σαν των άλλων. Δηλαδή σαν εκείνη του ΠΑΣΟΚ, της Ν.Δ. και των κολαούζων της εξουσίας. Με άλλα λόγια, να στέκεται το σενάριο πως τα αριστερά καπιταλιστικά τζάκια του ΣΥΡΙΖΑ διαφέρουν. Έχουν "λαϊκό χαρακτήρα".

Οι Κινέζοι, επειδή τους έχουν μελετήσει για τα καλά, όχι μόνο ξέφυγαν από τη "μέγγενη" της αριστερής διαπλοκής ΣΥΡΙΖΑ αλλά βρίσκονται και με το χέρι πάνω. Τόσο στον Πειραιά όσο και σε κάθε έργο αποκρατικοποίησης που τους ενδιαφέρει.

Τα ίδια και οι Γάλλοι. Έκαναν τον ΣΥΡΙΖΑ να προσκυνήσει και δημοσίως τα γαλλικά συμφέροντα στην Ελλάδα, με σκληρή γαλλική γλώσσα για τις σκοπιμότητες στις καθυστερήσεις δράσεων, στις έρευνες πετρελαίων και στην αποκρατικοποίηση.

Τους Γερμανούς τους βρήκαν χαλαρούς, λόγω των εκλογών τους, και πήγαν να τους βουτήξουν... Έκαναν πίσω όταν τους αράδιασαν τα χάλια του κράτους σε αεροδρόμια και σε ενεργειακούς τομείς που τους ενδιαφέρουν.

Για το 2018 όμως (παρ΄ όλη την "φιλότιμη προσπάθειά τους") κανείς άλλος επενδυτής δεν θα πλησιάσει τον ΣΥΡΙΖΑ. Πολυεθνικές που έχουν μελετήσει τις εξελίξεις στην Ελλάδα (μέχρι το 2020 με τις συνεχείς εκλογές και πολιτικές ανακατατάξεις) δεν κοπιάζουν κατά εδώ... ούτε για τουριστική επίσκεψη.

Και αυτά που λέει ο Τσακαλώτος, ότι οι επενδυτές θα στριμώχνονται και δεν θα ξέρουμε τι να τους κάνουμε...,είναι η μόνιμη τάση του για κρύα καλαμπούρια... με τα οποία κανείς δεν γελάει.

Οπότε τα πράγματα σκουραίνουν για τον ΣΥΡΙΖΑ. Οι επενδύσεις και οι επενδυτές (αυτές που έχουν για να λένε...) είναι με το ζόρι 3-4. Και ανάμεσά τους η Eldorado και το Ελληνικό που όμως θα προχωρήσουν, συντομότατα και με αριστερές παρελάσεις...

Άλλη επένδυση δεν προκύπτει, στον ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά στον Τσίπρα, για να αποδείξουν πόσο δίκαιο... είναι το κράτος-πατερούλης. Το δε "κενό", στον αποπροσανατολισμό του λαού, δεν καλύπτεται μόνο με ταξιτζήδες και Σπίρτζη. Κάποιος άλλος θα την πληρώσει. Θα είναι από τη βιομηχανία, από τον τουρισμό ή από τις συντεχνίες; Ας μην βιαζόμαστε. Δεν θα αργήσει...

Του Γιώργου Κράλογλου
+1 επιπλέον

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ
ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ
 
Top