Γράφει ο Στέλιος Φενέκος*

Η έννοια “Damage Control” (έλεγχος βλαβών), πρωτο-χρησιμοποιήθηκε στα πλοία από τους ναυτικούς. Αναφέρεται στον έλεγχο έκτακτης ανάγκης επί των ζημιών που υπάρχουν ή μπορεί να δημιουργηθούν σε ένα πλοίο, λόγω μιας έκτακτης δυσμενούς κατάστασης (θαλασσοταραχή, πρόσκρουση, φωτιές, διαρροές, βλάβες μηχανημάτων, κλπ), και οι οποίες μπορεί να επιφέρουν μείωση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων του πλοίου, της αξιοπλοΐας του είτε ακόμη και να προκαλέσουν την βύθισή του .

Ο έλεγχος ζημιών σε άλλους τομείς της ζωής μας (σε ατομικό είτε συλλογικό επίπεδο) αναφέρεται στις ενέργειες που χρειάζεται να γίνουν ώστε να καταστήσουν τις δυσμενείς επιπτώσεις μίας δράσεως όσο το δυνατόν μικρότερες, όταν δεν μπορούμε να αποφύγουμε εντελώς τα κακά αποτελέσματα.

Στην πολιτική αναφέρεται στο σύνολο των ενεργειών και μέτρων που λαμβάνονται για να ελαχιστοποιήσουν/αμβλύνουν την βλάβη της φήμης, της αξιοπιστίας και της δημόσιας εικόνας που προκαλείται σε έναν πολιτικό, στην κυβέρνηση ή σε ένα κόμμα, από μια αμφιλεγόμενη πολιτική πράξη, δήλωση ή αποκάλυψη.

Στο “Stanford School of Business” ο βραβευμένος με Όσκαρ κινηματογραφιστής Bill Guttentag , και ο σύμβουλοι πολιτικής Chris Lehane και Mark Fabiani έγραψαν το βιβλίο “Masters of Disaster: The Ten Commandments of Damage Control” και ξεκίνησαν κύκλο μαθημάτων με τίτλο “The Art of Damage Control”. Η υπόθεση τους είναι ότι η κρίση στην εποχή μας πρέπει να αναμένεται ως μια επαναλαμβανόμενη κατάσταση και εάν δεν έχουμε προετοιμασθεί για να διαχειριστούμε τις ενδεχόμενες δυσμενείς επιπτώσεις, θα έχουμε φθίνουσα πορεία και μπορεί να φθάσουμε μέχρι την ολοκληρωτική καταστροφή.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα που υπάρχει πλέον ανάγκη για “Damage control” είναι οι διαδικασίες όπως διενεργούνται για το νέο μόρφωμα της κεντροαριστεράς.

Η διαδικασία ανατέθηκε σε μία επιτροπή από την οποία στέρησαν τις αποφασιστικές αρμοδιότητες και κράτησαν επιφυλάξεις για το εάν θα συμφωνήσουν ή όχι με τις εργασίες της, όχι μόνο ως υποψήφιοι (με αυτή τη προϋπόθεση εργάσθηκε η επιτροπή), αλλά και ως κόμματα.
Ως αποτέλεσμα αμφισβητείται σήμερα από τα κόμματα η αρμοδιότητα της για το πώς θα γίνει η ηλεκτρονική ψηφοφορία, αφού δεν της αναγνωρίζεται αποφασιστική αρμοδιότητα γι΄ αυτό ούτε για το ύψος των κονδυλίων που θα χρειασθούν. Ακόμη χειρότερα αποκαλύπτεται ότι η επιτροπή δεν γνωρίζει σε ποιους απευθύνεται και συνομιλεί: με κόμματα ή με πρόσωπα;

Το όλο εγχείρημα καταλήγει να χρωματίζεται από τις προβληματικές αυτές διαδικασίες και από τον κομματικό προσδιορισμό που δίνεται από το ΠΑΣΟΚ και ήδη κάποιοι καλούνται να κάνουν “Damage Control” επί των ενεργειών και αποφάσεών τους.
Εάν συνεχίσουν έτσι, οι βλάβες θα επιδεινωθούν και θα αναγκασθούν όλοι να κάνουν Damage Control, απογοητεύοντας τους ψηφοφόρους τους από την προβληματική διαδικασία και την έλλειψη προβλεπτικότητας τους.

Η όλη υπόθεση της επιτροπής Αλιβιζάτου προσομοιάζει μάλλον με το κόμικ “Damage Control” της Marvel Comics.
Η “Damage Control” είναι μια φανταστική κατασκευαστική εταιρεία, η οποία ειδικεύεται στην αποκατάσταση ζημιών που προκαλούνται από τις συγκρούσεις μεταξύ “Superheroes” και “Supervillains” .

Στο εν λόγω εγχείρημα της κεντροαριστεράς μένει να αποδειχθεί στην πράξη εάν θα υπερισχύσουν αυτοί που εμφανίζονται ως “Superheroes” έναντι των “Supervillains” ή “Supervillainess” (αν και έχουμε σημαντικές ενδείξεις).
Όμως η “Damage Control” καλείται ήδη να αναλάβει δράση.

*Ο Στέλιος Φενέκος είναι πρόεδρος της Κοινωνίας Αξιών
+1 επιπλέον

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ
ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ
 
Top