H τοποθέτηση Σαμαρά έρχεται να υπενθυμίσει προς την ηγεσία τη δυσκολία άσκησης ισορροπίας μεταξύ δεξιάς και κέντρου

Μπορεί ο Αντώνης Σαμαράς, πρωθυπουργός της χώρας από το 2012 μέχρι και τα τέλη του 2014, να έπαιξε σημαντικό ρόλο για την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, ωστόσο – χωρίς προφανώς να αμφισβητεί τον διάδοχό του – ουδεμία διάθεση επιδεικνύει για πολιτική αποστράτευση.

Φύσει μαχητικός, ο πρώην πρωθυπουργός εκτιμά ότι ο χρόνος δικαίωσε τις επιλογές και τις προειδοποιήσεις του, διατηρεί έναν ευρύ κύκλο συνομιλητών ενώ αξιοποιεί κάθε ευκαιρία για παρεμβάσεις στα δημόσια πράγματα, κυρίως από το εξωτερικό. Μετά το ταξίδι και τις επαφές του στην Κίνα, ο κ. Σαμαράς βρέθηκε χθες στη Ρώμη, στο πλαίσιο εκδήλωσης των ευρωβουλευτών του ΕΛΚ, όπου και κατέθεσε μία «σκληρή» ατζέντα για το μεταναστευτικό, χαρακτηρίζοντάς το ως το «υπ αριθμόν ένα πρόβλημα ασφάλειας για την Ευρώπη».

Ο κ. Σαμαράς, που δεν έκρυψε ούτε ως πρωθυπουργός τις απόψεις του για το ζήτημα (σ.σ. είχε κάνει λόγο για «άοπλη εισβολή» ενώ είχε ταχθεί υπέρ δικλείδων ασφαλείας ώστε να μην καλύπτονται όλες οι θέσεις σε παιδικούς σταθμούς από παιδιά μεταναστών), τάχθηκε υπέρ μίας αυστηρής πολιτικής που θα προβλέπει πλήρη διαχωρισμό προσφύγων και μεταναστών, με παροχή ασύλου στους πρώτους και πρόβλεψη κράτησης και επαναπατρισμού για τους δεύτερους. Προειδοποίησε, δε, πως το «προσφυγικό τσουνάμι» απειλεί με κατάρρευση τις δημοκρατίες της νότιας Ευρώπης και, τελικά, την ίδια την Ε.Ε.

Σε μία συγκυρία που η κυρίαρχη γραμμή της ΝΔ στρέφεται προς το κέντρο και προς πιο μετριοπαθείς θέσεις, η παρέμβαση Σαμαρά και η «καθαρή» ιδεολογική πλατφόρμα που κατέθεσε έχει ως προφανή στόχο να υπενθυμίσει και να εκφράσει και την άλλη όψη του ιδεολογικού νομίσματος που ενυπάρχει στην ελληνική και ευρωπαϊκή χριστιανοδημοκρατία. Με τη Μέρκελ να καταγράφει απώλειες λόγω της «ανεκτικότητάς» της στο μεταναστευτικό, με αντίστοιχα πολιτικά κινήματα να κερδίζουν έδρες σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, η τοποθέτηση Σαμαρά έρχεται να υπενθυμίσει προς την ηγεσία τη δυσκολία άσκησης ισορροπίας μεταξύ δεξιάς και κέντρου.

Άλλωστε, το πάντοτε επίκαιρο ζήτημα του μεταναστευτικού δεν είναι και ο μόνος λόγος μικροεντάσεων στο εσωτερικό της ΝΔ Το ζήτημα της «διόρθωσης» φύλου και η στάση της ΝΔ στο νομοσχέδιο της κυβέρνησης αποτελεί, επίσης, χαρακτηριστικό παράδειγμα. Στην προχθεσινή συνεδρίαση των τομεαρχών, άλλωστε, Άδωνις Γεωργιάδης και Μάκης Βορίδης εξέφρασαν ενστάσεις (με διαφορετική αφετηρία είναι η αλήθεια) και αντιπαρατέθηκαν με πιο κεντρογενή στελέχη όπως η Ντόρα Μπακογιάννη και ο Κ. Αχ. Καραμανλής.

«Είμαστε δεξιό κόμμα και είναι αδιανόητο να συζητάμε αυτά τα πράγματα...» ήταν, περίπου, η γραμμή Γεωργιάδη ο οποίος κινήθηκε σε υψηλούς τόνους, υπογραμμίζοντας ότι έχει δεχθεί κλήσεις και από μητροπολίτες που του ζητούν να αναθεωρήσει η Ν.Δ. τη θέση της. Για ενόχληση της εκκλησίας έκανε λόγο και η Aννα-Μισέλ Ασημακοπούλου (επίσης της ίδιας «πτέρυγας») για να δεχθεί την απάντηση από τον Κώστα Αχ. Καραμανλή ότι «δεν γίνεται οι μητροπολίτες να ορίζουν τη γραμμή του κόμματος».

Αντίστοιχες αποκλίσεις, τις οποίες γνωρίζει και αναλύει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, καταγράφονται και σε αρκετά ακόμη θέματα, με κύρια τα εθνικά. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που αξιωματούχος της Πειραιώς δεν έκρυψε την ανακούφισή του στο άκουσμα του αδιεξόδου που προκάλεσε η Τουρκία στις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό.

+1 επιπλέον

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ
ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ
 
Top