Η ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας με την οποία ορίζει τα νόμιμα όρια της παραγραφής των φορολογικών αξιώσεων του δημοσίου, κρίνοντας αντισυνταγματικές τις διαρκείς παρατάσεις παραγραφής, οι οποίες κρατούσαν σε ομηρία χιλιάδες φορολογούμενους και επιχειρήσεις, φαίνεται ότι δεν αρέσει στους μνημονιακούς εισπρακτικούς μηχανισμούς, οι οποίοι ψάχνουν να βρουν τρόπο για να παρακάμψουν την απόφαση του ΣτΕ που ορίζει ότι οι φορολογικοί έλεγχοι πρέπει να φτάνουν μέχρι την 5ετία και το πολύ πολύ να παίρνουν παράταση για έναν χρόνο.

Να σημειωθεί ότι το ΣτΕ προτρέπει τους μηχανισμούς ελέγχου να στραφούν στην τρέχουσα φοροδιαφυγή η οποία μπορεί να φέρει χρήματα στο δημόσιο ταμείο σε αντίθεση με την παρελθούσα που τελικά εισφέρει ελάχιστα. Ουσιαστικά μάλιστα λέει πως δεν μπορούν οι πολίτες να έχουν φορολογική μνήμη ελέφαντα και να αναζητούν στοιχεία που τους ζητούνται για φορολογικές χρήσεις προ 15ετίας. Η απόφαση του ΣτΕ κωδικοποιεί την συμπεριφορά που θα πρέπει να έχει η πολιτεία απέναντι τους πολίτες:

-Το δικαστήριο με απλά λόγια θέτει ως βάση παραγραφής τα πέντε χρόνια άρα οποιοδήποτε φορολογικός έλεγχος πλέον θα μπορεί (σήμερα) να ξεκινήσει μόνο απο τη χρήση 2012 και μετά.

- Διατηρεί (αφού δεν ασχολήθηκε με τις εξαιρέσεις) τη 10ετή παραγραφή που ισχύει (ν. 2238/94) όταν προκύψουν νεα στοιχεία, δηλαδή εισοδήματα που δεν έχουν δηλωθεί. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν και οι περίφημες λίστες. Με βάση αυτή την παραδοχή αν κάποιος έχει αναντιστοιχία δηλωθέντων και βρίσκεται σε λίστα μεταξύ 2000-2005, τότε οι απαιτήσεις του δημοσίου έχουν παραγραφεί. Εν προκειμένω π.χ η λίστα Lagarde αφορά πληροφορίες για 2005,06,07. Το 2005 εχει ήδη παραγραφεί και το το 2006 παραγράφεται στις 31-12-2017. Ο χρόνος λοιπόν «ζωής» και για τις λίστες εκπνέει.

+1 επιπλέον

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ
ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ
 
Top